Аз сега започвам да пиша на български, защотот тук всичко ме вика на български.
Обаче като си отида в Унгария това ще се промени.
Това нещо уж е направено, за хората, за да го четат другите...обаче всъщност ние си го правим за себе си, за да се покажем себе си, повтарям, да се покажем.
Това, което виждате тук, не съм аз.
Това е просто моят блог.
Но не затова го нарекох така.
/Нарекох го така, защото не е нищо повече./
Но след като вече съм го направил, трябва да има някаква полза то него, pois, от това, което показвам от себе си, другите могат да почерпят нещо за себе си. За тях си, ha úgy tetszik.
Не знам дали мога да бъда полезен на хората.
Но ако те имат някаква полза от това, това е добре.
Направих го от идеята на В., тя знае коя е, но не иска да я претранспонирам.
/Ух, каква дума, нали?/
Та за мен ще има /лична/ полза да се науча да се изразявам най-сетне добре на собствения си език, защото един ден искам да стана преводач и да преподавам в университет.
Няма да се женя и да имам деца, но искам знанията, които съм натрупал и ще трябва още да натрупам, да предам.
Години наред правих добро, само за да стана аз добър.
И не се радвах на доброто на хората, а на това, че аз съм им помогнал, или че съм им направил добро.
Сега искам да искам да правя добро на хората за да им е добре на тях, и искам да искам да им е добре на хората.
Абонамент за:
Коментари за публикацията (Atom)
Няма коментари:
Публикуване на коментар